Ο σοβαρός κίνδυνος από την έκθεση στους θορύβους της πόλης

Η παρατεταμένη έκθεση σε δυνατούς θορύβους επηρεάζει τον τρόπο που ο εγκέφαλος του ανθρώπου επεξεργάζεται τον ήχο της απλής ομιλίας και μπορεί εν δυνάμει να προκαλέσει εγκεφαλική καθυστέρηση και δυσκολία στην αναγνώριση και ανταπόκριση στην ομιλία, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Τέξας στο Ντάλας των ΗΠΑ.

Στην έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Ear and Hearing, οι επιστήμονες έδειξαν για πρώτη φορά τον τρόπο κατά τον οποίο η απώλεια ακοής εξαιτίας παρατεταμένης έκθεσης σε δυνατούς θορύβους -όπως αυτοί που καθημερινά μας περιβάλλουν στις μεγαλουπόλεις- επηρεάζει την ικανότητα του εγκεφάλου να αναγνωρίζει τον ήχο της ανθρώπινης ομιλίας και να ανταποκρίνεται σε αυτόν.

Σύμφωνα με το αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Κώφωσης και Λοιπών Διαταραχών Επικοινωνίας, οι δυνατοί και διαρκείς θόρυβοι της πόλης επηρεάζουν το 15% του πληθυσμού ηλικίας μεταξύ 20 και 69 ετών.

Η έκθεση σε πολύ δυνατούς ήχους οδηγεί σε μόνιμη βλάβη των τριχωτών κυττάρων, τα οποία δρουν ως δέκτες του ήχου στο αυτί. Μόλις αυτά καταστραφούν, δεν αναπτύσσονται ξανά, οδηγώντας σε μερική απώλεια ακοής.

“Καθώς εξελίσσουμε και κάνουμε μηχανές και ηλεκτρονικές συσκευές πιο ισχυρές, η δυνατότητα να μας προκαλέσουν μόνιμη ζημιά στην ακοή έχει αυξηθεί σημαντικά (…) Ακόμη και οι μικρότερες συσκευές αναπαραγωγής ήχου (ΜΡ3) μπορούν να φτάσουν τα επίπεδα έντασης που είναι ιδιαίτερα επιζήμια για το αυτί, μέσα σε λίγα λεπτά”, υποστηρίζει ο επικεφαλής της έρευνας, δρ Michael Kilgard.

Για να προσομοιώσουν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στις πόλεις από την διαρκή έκθεσή τους σε δυνατούς θορύβους, οι επιστήμονες εξέθεσαν ποντίκια-πειραματόζωα σε μέτρια ή ισχυρά επίπεδα θορύβου για μια ώρα.

Μια ομάδα ποντικιών (ομάδα Α) εκτέθηκε σε ένα θόρυβο υψηλής συχνότητας 115 ντεσιμπέλ, που τους προκάλεσε μέτρια απώλεια ακοής, και μια δεύτερη ομάδα (ομάδα Β) εκτέθηκε σε θόρυβο χαμηλής συχνότητας στα 124 ντεσιμπέλ, ο οποίος τους προκάλεσε σοβαρή απώλεια ακοής.

Η ένωση American Speech-Language-Hearing Association προτείνει ως μέγιστη απόδοση μιας συσκευής MP3 τα 110 ντεσιμπέλ και την σειρήνα σε ένα όχημα έκτακτης ανάγκης τα 120 ντεσιμπέλ.

Η συχνή/διαρκής έκθεση σε ήχους άνω των 100 ντεσιμπέλ για περισσότερο από ένα λεπτό κάθε φορά μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια ακοής.

Οι ερευνητές κατέγραψαν τον τρόπο που οι δύο τύποι απώλειας ακοής (ομάδα Α – υψηλή συχνότητα και ομάδα Β – χαμηλή συχνότητα) επηρέασαν την εγκεφαλική διαδικασία επεξεργασίας του ήχου της ομιλίας στα ποντίκια και των δύο ομάδων. Αυτό το έκαναν με την καταγραφή της λειτουργίας των νευρώνων στον ακουστικό φλοιό των εγκεφάλων τους, ένα μήνα μετά από παρατεταμένη έκθεσή τους στον δυνατό θόρυβο του πειράματος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια που είχαν υποστεί σοβαρή απώλεια ακοής, είχαν και σημαντικά μειωμένη ικανότητα αναγνώρισης και ανταπόκρισης σε απλά φωνητικά ερεθίσματα. Επίσης τα ποντίκια που είχαν υποστεί μέτρια απώλεια ακοής, παρουσίασαν βλάβη στην λειτουργία των εγκεφαλικών τους νευρώνων.

 

Πηγές: onmed

Προσοχή στα αυτιά των μωρών: Φροντίδα για καλή ακοή

Τα αυτιά των μικρών παιδιών είναι ευαίσθητα. Η καλή ακοή τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή καθημερινή φροντίδα των αυτιών, αλλά και από την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία ασθενειών, ιδιαίτερα αν έχουν παρουσιάσει προηγούμενη ευαισθησία, δηλαδή αρκετές φορές ωτίτιδα.

Για να προστατεύσετε τα αυτιά του παιδιού και να προλάβετε τα προβλήματα με τα αυτιά πρέπει να κάνετε μερικές προληπτικές ενέργειες. Έτσι, μετά το μπάνιο να καθαρίζετε μόνο το εξωτερικό μέρος του αυτιού.

Ακόμα και αν διαπιστώσετε ότι υπάρχει κυψελίδα στο εσωτερικό του, μη δοκιμάσετε να την καθαρίσετε αγνοώντας τις οδηγίες του παιδίατρου.

Επίσης να ελέγχετε μήπως υπάρχει κάποιο ξένο αντικείμενο μέσα στο αυτί του παιδιού (ειδικά αν παραπονιέται ότι πονάει), γιατί σε μικρές ηλικίες συνηθίζουν βάζουν στο στόμα, τα ρουθούνια και τα αυτιά μικροσκοπικά αντικείμενα.

Το καλοκαίρι, αν το παιδί έχει ευαισθησία στα αυτιά, μην το αφήνετε πολλή ώρα στη θάλασσα και αποτρέψτε το να κάνει πολλές βουτιές. Σημαντικό είναι να προστατέψετε το παιδί από: τη δυνατή μουσική, την υψηλή ένταση της τηλεόρασης, τα παιχνίδια που βγάζουν εκκωφαντικό θόρυβο και τις δυνατές φωνές. Οι δυνατοί θόρυβοι μπορούν να βλάψουν την ακοή του μικρού. Τέλος κάποια παιδική ασθένεια στα πλαίσια επιπλοκών μπορεί να προκαλέσει ωτίτιδα ή να βλάψει τα αυτιά.

Η ωτίτιδα είναι ένα πρόβλημα με συχνές υποτροπές στα μωρά. Για την πρόληψή της το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι:

Να ταΐζετε το μωρό σε ημικλινή θέση ώστε να μην μπορεί το γάλα να πάει στα αυτιά και να δημιουργήσει μόλυνση

Ποτέ να μη χρησιμοποιείτε μπατονέτα για να απομακρύνετε την κυψελίδα

Όταν το λούζετε, να βάζετε βαμβάκι με ελαιόλαδο στα αυτιά του

Να του φοράτε σκουφάκι, όταν έχει πολύ κρύο.

 

Πηγές: iatronet

Ο σακχαρώδης διαβήτης, η βαρηκοΐα και η πρόληψη απώλειας ακοής

Οι ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη έχουν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν απώλεια ακοής από ότι οι μη διαβητικοί άνθρωποι.

Ο διαβήτης προκαλεί βλάβες στα μικρά τριχοειδή αγγεία (μικροαγγειοπάθεια) και στα νεύρα του εσωτερικού αυτιού.

Ο καλός έλεγχος του διαβήτη, που πετυχαίνει να διατηρεί τη γλυκόζη αίματος μέσα σε κανονικά όρια, προφυλάσσει το διαβητικό ασθενή από την απώλεια ακοής, όπως επίσης και από άλλα σοβαρά προβλήματα που δημιουργεί η διαβητική μικροαγγειοπάθεια.

Πολλοί ασθενείς με απώλεια ακοής, δεν αντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα στα αρχικά στάδια. Τα πρώτα συμπτώματα δεν γίνονται εύκολα αντιληπτά.

Πολύ συχνά, είναι τα μέλη της οικογένειας και οι φίλοι του ασθενούς, που αντιλαμβάνονται πρώτοι ότι κάτι δεν πάει καλά με την ακοή του. Αυτό συμβαίνει προτού ακόμη ο ασθενής καταλάβει ότι έχει βαρηκοΐα.

Ο ασθενής μπορεί να παρουσιάζει τα ακόλουθα προειδοποιητικά σημεία της απώλειας ακοής:

1.Ζητά από τους συνομιλητές του, να επαναλάβουν αυτά που του είπαν

2.Δυσκολεύεται να παρακολουθεί καλά τις συνομιλίες, με περισσότερα από δύο άτομα

3.Έχει την εντύπωση ότι άλλοι άνθρωποι δεν μιλούν κανονικά αλλά ψελλίζουν ή μουρμουρίζουν

4.Δυσκολεύεται να ακούει καλά, σε τόπους όπου υπάρχει θόρυβος

5.Δεν μπορεί να ακούει καλά μικρά παιδιά και γυναίκες που μιλούν

6.Βάζει την ένταση του ραδιοφώνου ή της τηλεόρασης πιο ψηλά, από ότι είναι άνετο για τους άλλους

Η απώλεια ακοής μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Πολλοί πιστεύουν ότι η βαρηκοΐα είναι πρόβλημα των ηλικιωμένων και έτσι δεν δίνουν τη δέουσα σημασία στο πρόβλημα.

Ο διαβητικός ασθενής που υποψιάζεται ο ίδιος ή που του έχει επισημανθεί από άτομα της οικογένειας ή του περιβάλλοντος του, ότι κάτι συμβαίνει με την ακοή του, πρέπει να ζητά τη συμβουλή του γιατρού.

Εάν ο γιατρός διαπιστώσει απώλεια ακοής σε ένα διαβητικό ασθενή, αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι πρόκειται για διαβητική μικροαγγειοπάθεια που έβλαψε το εσωτερικό αυτί. Υπάρχουν και άλλες αιτίες βαρηκοΐας, όπως η συσσώρευση κυψελίδας στο εξωτερικό κανάλι του αυτιού (κερί).

Στους διαβατικούς ασθενείς, η συχνότερη μορφή απώλειας ακοής είναι η νευροαισθητήριος βαρηκοΐα. Δυστυχώς, δεν μπορεί να ιαθεί.

Ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις νευροαισθητήριου βαρηκοΐας, μπορούν να αντιμετωπιστούν επιτυχώς με βοηθήματα για την ακοή.

Οι διαβητικοί ασθενείς οποιασδήποτε ηλικίας, να θυμούνται πάντα ότι μεταξύ των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη, περιλαμβάνεται και η απώλεια ακοής.

Τα καλά νέα είναι ότι εάν ακολουθούν τις οδηγίες των γιατρών και των άλλων επαγγελματιών της υγείας που τους συμβουλεύουν, με την ορθή θεραπευτική αγωγή, με τις αναγκαίες αλλαγές στον τρόπο ζωής και με την κατάλληλη διατροφή, ο κίνδυνος για τις επιπλοκές του διαβήτη απομακρύνεται πολύ, ενώ κερδίζουν ποιότητα ζωής και μακροζωία με καλύτερη υγεία.

Πηγές: medlook

Γιατί πονάνε τα αυτιά μας από τη δυνατή μουσική;

Οι καλοκαιρινοί μήνες χαρακτηρίζονται από πληθώρα ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων, μία εκ των οποίων είναι οι μουσικές συναυλίες για κάθε γούστο και διάθεση. Τόσο κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας, όσο και μέσα σε ένα κέντρο διασκέδασης στο οποίο τα ντεσιμπέλ μουσικής χτυπούν κόκκινο, έχει τύχει σε όλους μας να βρεθούμε κάποια στιγμή στην ίδια δυσάρεστη θέση: Η υπερβολικά δυνατή μουσική να προκαλεί αίσθηση πόνου στα αυτιά μας. Γιατί όμως να συμβαίνει αυτό;

Ο ήχος διαδίδεται μέσω ακουστικών κυμάτων σε οποιοδήποτε υλικό μέσο. Τα χαρακτηριστικά του ήχου ποικίλλουν και ταξινομούνται σε αντικειμενικά και υποκειμενικά. Η ένταση για παράδειγμα, αποτελεί αντικειμενικό χαρακτηριστικό ενός ήχου. Υποκειμενικό χαρακτηριστικό όμως για παράδειγμα, αποτελεί η χροιά, η ικανότητα δηλαδή που έχει ο καθένας μας να μπορεί να αντιστοιχίζει χωρίς οπτική επαφή ή άλλη βοήθεια, ήχους που ακούει με τις πηγές προέλευσής τους (π.χ. ο διαχωρισμός των φωνών δύο διαφορετικών ανθρώπων).

Γιατί και πώς καταφέρνουμε γενικότερα να ακούμε ήχους;

Το τύμπανο μέσα στο αυτί μας, αποτελείται από μια μεμβράνη, ικανή να πάλλεται όταν διεγερθεί από προσπίπτοντα πάνω σε αυτήν (ακουστικά) κύματα. Το «μήνυμα» που παραλαμβάνεται συνεχίζει την πορεία του προς τον εγκέφαλό μας για την περαιτέρω αποκωδικοποίησή του. Έτσι, αντιλαμβάνεται για παράδειγμα εύκολα κάποιος, ότι ένας από τους λόγους που κάποιος μπορεί να αρχίζει να χάνει μέρος της ακοής του (ηλικιωμένοι άνθρωποι) είναι η σταδιακή σκλήρυνση αυτής της μεμβράνης και επομένως, η όλο και δυσκολότερη ταλάντωσή της μέσω ακουστικών κυμάτων που προσπίπτουν σε αυτήν. Η διαδικασία αυτή μας δίνει ένα ακόμη υποκειμενικό χαρακτηριστικό του ήχου, την ακουστότητα.

Η ακουστότητα είναι η υποκειμενική ικανότητα διέγερσης της ακοής του καθενός μας. Εκεί λοιπόν, συναντά κανείς δύο όρια. Ένα χαμηλό, κατώτατο όριο, το όριο κατωφλίου. Είναι το όριο από το οποίο ξεκινά η ικανότητα ακοής μας. Το ανώτερο όριο είναι το όριο πόνου. Πρόκειται για το σημείο αυτό από το οποίο και μετά ο ήχος μας προκαλεί ενόχληση, την οποία αντιλαμβανόμαστε ως πόνο.

Αυτού του είδους οι ενοχλήσεις αποτελούν ακουστικά τραύματα, οι συνέπειες των οποίων μπορούν να είναι παροδικές ή σε σοβαρότερες περιπτώσεις πιο μόνιμες. Σύνηθες περιστατικό όταν μετά την υπερέκθεσή μας σε χώρους με θόρυβο και δυνατή μουσική, έχουμε για κάποια ώρα μετά την αίσθηση «βουητών», ενώ οι ήχοι μας ακούγονται απομακρυσμένοι.

Διατηρώντας με ευγένεια λοιπόν την ισορροπία στα όρια ανάμεσα στη φυσική και ιατρική εξήγηση, έχοντας πλέον τη γνώση, καλό είναι να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί στην διασκέδασή μας!

 

Πηγές: parallaximag

Άνοια: Αυξημένος κίνδυνος αν έχετε προβλήματα ακοής και όρασης

Οι ηλικιωμένοι που έχουν δυσκολίες τόσο ακοής όσο και όρασης αντιμετωπίζουν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο άνοιας, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επιδημιολόγο Φίλιπ Χουάνγκ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα Αλτσχάιμερ και άνοιας «Alzheimer’s and Dementia: Diagnosis, Assessment and Disease Monitoring», μελέτησαν 2.051 άτομα άνω των 65 ετών σε βάθος οκταετίας, από τους οποίους το 23% είχαν προβλήματα είτε ακοής είτε όρασης, ενώ το 5% και τα δύο.

Διαπιστώθηκε ότι οι ηλικιωμένοι με διπλό αισθητηριακό πρόβλημα είχαν 86% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν άνοια, σε σχέση με όσους είχαν κανονική ακοή και όραση. Από όσους είχαν διπλό πρόβλημα, σχεδόν το 29% εκδήλωσε άνοια μέσα στην οκταετία έναντι 17% όσων είχαν μόνο ένα πρόβλημα (είτε όρασης είτε ακοής) και 14% όσων δεν είχαν κανένα από τα δύο.

«Η αξιολόγηση της όρασης και της ακοής στους ηλικιωμένους μπορεί να προβλέψει ποιοι θα εμφανίσουν άνοια και Αλτσχάιμερ, κάτι που θα βοηθήσει στην πρόληψη, καθώς και στην έγκαιρη θεραπεία της απώλειας ακοής και όρασης», δήλωσε ο δρ. Χουάνγκ.

Η μειωμένη ακοή και όραση είναι συχνό φαινόμενο στους ηλικιωμένους. Ένας στους τρεις ανθρώπους άνω των 70 ετών έχει δυσκολίες ακοής, ενώ σχεδόν ένας στους πέντε χειρότερη όραση. Οι δυσκολίες αυξάνονται με το πέρασμα του χρόνου στους περισσότερους και σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας.

 

Πηγές: iatropedia